Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/7452 K.2019/7760

2- Sanık ... hakkında Sahte fatura kullanmak suçundan: Mahkumiyet

A)Sanık ... hakkında “defter ve belge gizleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi: Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün istem gibi ONANMASINA, B)Sanık ... hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan verilen beraat hükmüne ve sanık ... hakkında aynı suçtan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin ve sanık ... müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

1-Her iki sanık yönünden. 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı.

213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaanın sanık ... yönünden “defter ve belge gizleme”, sanık ... yönünden ise, “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarına ilişkin olduğu, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 27.03.2013 tarihli 2013/19657 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında hem sahte fatura düzenleme hem de defter ve belge gizleme suçlarından; sanık ... hakkında da yalnızca sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı;

ancak sanık ... yönünden, sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi her iki sanık yönünden de birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği dikkate alınarak; öncelikle sanık ... yönünden durma kararı verilip, sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması,

sonucuna göre sanık ...’ın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, her iki sanık hakkında da dava konusu yapılmayan “sahte fatura kullanma” suçundan mahkûmiyet ve beraat hükümleri kurulması,

2-Sanık ... yönünden; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Kanun ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının cezasının alt sınırının 18 ay hapis olduğu ve hükmün de alt sınırdan kurulduğu belirtilmesine rağmen, temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak takdir edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,