Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/7592 K.2019/10040

1- Sanık ... müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık müdafi Avukat ...'ün yüzüne karşı, 11/03/2015 tarihinde tefhim olunan hükmün yasal süresinden sonra sanık müdafi Avukat ... tarafından 14/05/2015 tarihli dilekçeyle temyiz edildiği, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 310. madde uyarınca reddine dair ek karar verildiği anlaşılmakla, hüküm yüzüne karşı tefhim edilen Avukat...’ün sanık tarafından verilen usulüne uygun vekaletname uyarınca sanığı davalarda temsil etmeye yetkili kılındığı ve müdafinin duruşmalara katılarak savunma yaptığı anlaşılmakla, Mahkemenin ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafinin temyiz isteminin reddiyle usul ve yasaya uygun olan 15/05/2015 tarihli 2014/15 Esas ve 2015/119 Karar sayılı ek kararın ONANMASINA,

2- Sanık ...’ün temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçunun, 5237 sayılı TCK'nin 204/1. maddesindeki cezasının üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak,