Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/8658 K.2023/3817

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli ve 2014/505 Esas, 2015/337 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii süre tutum dilekçesi vermiş, gerekçeli temyiz dilekçesi ibraz etmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Kolluk kuvvetleri tarafından yapılan rutin kontrolde, ... plakalı aracın, araç tescil belgesi incelendiğinde "aracın muayenesi" kısmındaki hologramın sahte olabileceğinden şüphelenilmiş, sanık hakkında üzerine atılı suçu işlediği iddiası ile hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanık savunmalarında, aracın vergi borcu olduğu için muayenesini yaptıramadığını, muayene işlemini yaptığını duyduğu ... ... isimli kişiye aracın ruhsatını ve bir miktar para verdiğini, araç olmadan muayene işleminin yaptırılamayacağını bilmediğini beyan etmiştir.

3. Dosya arasında bulunan Kriminal rapora göre, aracın muayenesi bölümündeki soğuk mühür izlerinin ve hologramın sahte olduğu, bu haliyle aldatıcılık niteliğinin bulunduğu tespit edilmiştir.

4. Mahkemece sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabulü ile hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 1. 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24.04.2008 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 10.04.2012 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu tespit edilmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli ve 2014/505 Esas, 2015/337 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,