Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/8714 K.2022/14259

Sanığın adresine çıkartılan tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 22. Maddesinde yer alan ‘‘Muhatap yerine kendisine tebliğ yapılacak kimsenin görünüşüne nazaran on sekiz yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması lazımdır.’’şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak nüfus kaydına göre tebligat tarihinde 18 yaşından küçük olan sanığın kardeşine yapılan tebligatta ‘‘görünüşe göre on sekiz yaşından aşağı ve ehliyetsiz olmadığı’’ şeklinde bir şerhe de yer verilmeden tebliğ edildiği, bu nedenle yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanığın eski hale getirme mahiyetindeki talebinin kabulü ile buna bağlı olarak temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın katılandan fırın malzemeleri satın alarak karşılığında iki adet bono verdiği, bonolardaki borçlu isimlerinin gerçek çıkmaması üzerine sanığın resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda;

A)Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

1)Sanığın savunmasında bonoları kendisinin doldurmadığını beyan etmesi; müştekinin sanığın senetleri kendisinin yanında cirolayarak verdiğini, borcun ödenmemesi üzerine senet borçlularına karşı icra takibi yaptığında borçluların TC kimlik numaraları gerçek olmadığından ulaşılamadığını beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin her türlü şüpheden uzak şekilde ortaya çıkması amacıyla; sanığın bonoları kimden, hangi suretle aldığının sorulması,

isim bildirdiği takdirde bu kişilerin ve sanığın, samimi imza ve yazı örneklerini içerir belgelerin çeşitli kurum ve kuruluşlardan araştırılarak temini, ayrıca huzurda bol miktarda yazı ve imza örnekleri alınarak senetler üzerindeki imza ve yazıların aidiyetinin tespit edilmesi için uzman bir kurum ya da kuruluştan bilirkişi raporu alınması, senetlerin takibe konulduğu Antalya 14. İcra Müdürlüğünün 2013/3902 Esas sırasında kayıtlı dosyanın da getirtilip incelenmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

2)Kabule göre; a)Emanetin 2013/5569 sırasında kayıtlı suça konu belgeler hakkında bir karar verilmemesi, b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, B)Dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinin üçüncü fıkrasına “birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere “aynı mağdura karşı” ibaresi eklenmiş olup, anılan yasa maddesinde yapılan değişiklikle uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağının düzenlendiği, ancak somut olayda sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulan resmi belgede sahtecilik suçunun mağdurunun kamu olduğu,

sanığa isnat edilen dolandırıcılık suçunun ise katılan ...’a karşı işlendiği, dolayısıyla sanığa isnat edilen suçların mağdurlarının farklı olduğu anlaşılmakla; hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,