Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/8827 K.2022/13335

Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nin 232/6 ve 34/2. maddeleri uyarınca, hüküm fıkrasında, başvurulacak kanun yolunun, mercinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup; sanık 02.12.2014 tarihli son duruşmada sanık müdafisinin huzurda bulunduğu yazılmasına rağmen, hükümde sanığın ve katılan kurum vekilinin yokluğunda, yoklukta verilen kararın tebliğinden itibaren 7 günlük yasal sürede temyiz edilebileceği şeklinde gösterilmesi nedeniyle, sanık müdafisinin 28.01.2015 tarihli vekalet ücretiyle sınırlı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “mühür bozma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 27.05.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;