Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/8984 K.2023/567

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2015 tarihli ve 2014/996 Esas, 2015/399 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmün temyiz edilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece; kolluk güçlerince D-400 karayolu üzerinde yapılan yol kontrolünde, sanığın sevk ve idaresi altında bulunan 34 ... plaka sayılı aracın durdurulduğu, araç içerisinde yapılan aramada 10.000 paket gümrük kaçağı olduğu değerlendirilen sigaranın ele geçtiği, sanığın yapılan üst aramasında ise sağ ayakkabısının içinden Çorlu Trafik Tescil Şube Müdürlüğünden verilme .... adına düzenlenmiş 5... seri numaralı B sınıfı sürücü belgesinin ele geçirildiği, Çorlu Trafik Tescil Şube Müdürlüğü ile yapılan yazışmalar sonucu .... adına U .... seri numaralı sürücü belgesi olduğunun anlaşıldığı,

ele geçen sürücü belgesinin V ... seri numaraya sahip olduğu, sanık alınan savunmasında, ele geçen sürücü belgesini muavinlik yaptığı otobüs içinde bulduğunu, üzerindeki fotoğrafı çıkarıp kendi fotoğrafını yapıştırdığını, daha sonra Midyat'ta bulunan açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediği S... isimli şahsa verip mühürlettiğini, sürücü belgesini herhangi bir yerde veya resmi kurumda kullanmadığını, Jandarma arama yaptığında sürücü belgesini kendisinin teslim ettiğini ifade ettiği,

suça konu sürücü belgesi üzerinde yapılan kriminal inceleme üzerine Ankara Polis Kriminal Laboratuvarı Müdürlüğünün 27.03.2013 tarihli ekspertiz raporu ile sürücü belgesinin külliyen sahte olarak düzenlendiği, iğfal kabiliyetinin bulunduğunun saptandığı, bu şekilde sanığın V ... seri numaralı sürücü belgesini külliyen sahte olarak düzenlemek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinden mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir. 3. Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, Antalya Kriminal Polis Laboratuvarının 27.03.2013 tarihli ekspertiz raporu, suça konu sürücü belgesinin örneği ve sanığın güncel adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcut olup suça konu belge aslının adli emanete alındığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemenin gerekçesine olay ve olgular kısmının (1) numaralı paragrafında yer verildiği üzere mahkûmiyet hükmünün kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Gerekçeli karar başlığında 12.01.2013 şeklinde gösterilen suç tarihinin 12.02.2013 tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

3. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken anılan maddenin yedinci fıkrasına göre cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanacağının belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2015 tarihli ve 2014/996 Esas, 2015/399 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (6) numaralı bendinde yer alan "...sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine," ibaresinden sonra gelmek üzere "ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,