Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/9102 K.2020/1097

Hükümlü ...’ın iş yerini ruhsatsız olarak işlettiğinin saptanması üzerine 28.10.2011, 15.12.2011, 25.01.2012, 21.04.2012 tarihlerinde mühürleme/mühür bozma tutanaklarının düzenlendiği ve mühür bozma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, iki kez temyiz incelemesinden geçen mahkeme kararında sonuç itibariyle; söz konusu mühür bozma tutanakları esas alınarak mahkumiyet hükmü kurulmuş ve Dairemizin 06.02.2019 tarihli, 2017/15362 E., 2019/1162 K. sayılı ilamı ile bu karar onanarak kesinleşmiştir.

Mahkemenin 06.09.2019 tarihli ek karar ile, “kararın kesinleşmesinden sonra dosyaya sunulan belgeye göre suça konu edilen idari işlemin İzmir 1. İdare Mahkemesi’nin 2012/1464 E., 2013/23 K. sayılı kararı ile iptal edildiği anlaşılmıştır.” denilerek beraat kararı verildiğinin tespitiyle yapılan incelemede:

Yargılamanın yenilenmesi suretiyle verilen ek karara dayanak yapılan İzmir 1. İdare Mahkemesi’nin 2012/1464 E., 2013/23 K. sayılı kararında, hükümlüye verilen 11.05.2012 tarihli iş yeri açma ve çalışma ruhsatının iptaline ilişkin 01.06.2012 tarihli idari işlemin iptaline karar verilmiş olup, söz konusu ruhsat geçerli sayılmıştır.

Bu itibarla 11.05.2012 tarihli ruhsatın, davaya konu 28.10.2011-21.04.2012 tarihleri arasındaki mühür/mühür bozma tutanaklarından sonra verildiği ve söz konusu mühürleme işlemlerinin geçerliliğine bir etkisinin olmadığı, ayrıca İzmir 1. İdare Mahkemesi’nin 2012/1464 E., 2013/23 K. sayılı kararının daha önce dosyaya sunulduğu ve yeni delil niteliğinde olmadığı, böylece yargılamanın yenilenmesini gerektirecek şartların oluşmadığının anlaşılması karşısında, hükümlünün mühür bozma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hatalı değerlendirme ve gerekçeyle beraatine karar verilmesi,