Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/9127 K.2020/2026

5271 sayılı CMK’nin 231. maddesinin 8. fıkrasının son cümlesi hükmü uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18/12/2009 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 17/07/2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen "memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği'' suçunun suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK'nin 204/1. maddesindeki cezasının miktarı itibarıyla tabi olduğu,

aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, (durma süreleri de nazara alındığında) suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;