Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/937 K.2019/1259

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 08.01.2019 tarih ve 2018/15123 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.01.2019 tarih ve KYB-2019/3204 sayılı ihbarname ile.

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'nin, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 342/1 ve 59. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/12/2011 tarihli ve 2010/621 esas, 2011/739 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle,

hükmün açıklanmasına ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 342/1 ve 59. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/07/2018 tarihli ve 2017/874 esas, 2018/525 sayılı kararının "Dosya kapsamına göre, suça konu eylem tarihinin 17/04/2003 olduğu ve yargılama konusu resmi belgede sahtecilik suçunun 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımı süresine tabi olduğu,

sanık hakkında verilen 01/12/2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 25/01/2012 tarihinde kesinleşmesi ile 5 yıllık denetim süresinin başladığı ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8. maddesinin son cümlesi gereği dava zamanaşımının durduğu,

ancak sanığın denetim süresi içinde 23/03/2012 tarihinde yeni bir kasıtlı suç işlediği ve bu suça ilişkin mahkumiyet hükmünün de kesinleşmiş olması karşısında önceki hükmün açıklanmasının gerekeceği, buna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile duran zamanaşımının denetim süresinde işlenen yeni suç tarihinden itibaren yeniden işlemeye başlayacağı cihetle,

sanık hakkındaki dava zamanaşımının durma ve yeniden başlama süreleri dikkate alındığında hükmün açıklanma tarihi olan 11/07/2018 itibari ile dava zamanaşımı süresinin dolmuş olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla, Gereği Görüşüldü: İncelenen dosya içeriğine göre; her ne kadar ihbarnamede sanığın üzerine atılı eylemin 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresine tabi olduğu belirtilmiş ise de;

sanığın çalıntı çekte sahte keşideci ve ciranta imzaları atmak şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK’nin 204/1 ve 765 sayılı TCK’nin 342/1. maddesinde tanımlanan suç kapsamında kaldığı ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK’nin 204/1. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımına tabi bulunduğu,

sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 01.12.2011 tarihli 2010/621 Esas ve 2011/739 Karar sayılı kararının kesinleştiği 25.01.2012 tarihinden, denetim süresi içerisinde işlenen ikinci suç tarihi olan 23.03.2012 tarihine kadar durduğu dikkate alınarak,

17.04.2003 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden, İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 11.07.2018 tarihli 2017/874 Esas ve 2018/525 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendine göre karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, bu suç nedeniyle hükmolunan cezanın çektirilmemesine,