Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/9825 K.2023/7513

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.11.2015 tarih 2015/502 E., 2015/832 Karar sayılı kararının ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; eksik araştırma ile karar verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, etkin pişmanlıktan yararlanmak istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın denetimli serbestlik hükümlerine tabi olduğu, askere gidemeyeceği halde askere gitmeyi sağlamak için İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğü adına düzenlenmiş gibi 14.11.2013 tarihli denetimli serbestli memurunun e-imzası ile kendisinin ıslak imzasını taşıdığı gözüken belgeyi tanzim ettiği ve askere gittiği bu durumun ... Komutanlığınca tespit edildiği, İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne olayın bildirilmesi üzerine sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmasında askere gidip askerliğini bitirmek için sahte evrakı düzenlediğini kabul etmiştir.

3. Bilirkişi raporunda söz konusu belgedeki imzanın sanığın el ürünü olduğu belirtilmiştir.

4. Dosya içerisinde bulunan söz konusu belgenin sanık tarafından düzenlendiği anlaşılmıştır.

5. Suça konu 14.11.2013 tarihli belgenin aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığı hususunda mahkeme gözleminin tutanağa geçirilmemiş olduğu tespit edilmiştir.

6. Suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir.

7. Mahkemece iddia, savunma, ilgili cevabi müzekkereler, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre yüklenen suçun sübut bulduğu kabul edilerek mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suçun konusunu oluşturan sahte belgenin ilgili kurumdan örnek belgeleri de getirtilerek ve duruşmada incelemek suretiyle resmi belge niteliğinde bulunup bulunmadığı araştırılıp bu hususta eylemin niteliği karar yerinde tartışılmadan keza, belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu ve suça konu sahte belge aslında aldatma niteliği yönünden bir değerlendirme yapılmadığı da göz önüne alınarak,

suça konu sahte belge aslı duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan sonra aldatma kabiliyetlerinin bulunup bulunmadığının tespit edilmesi ve denetime olanak sağlayacak şekilde belge aslının dosya içinde bulundurulması gerektiği gözetilmeden, belgenin aldatıcılık niteliği hususunda gözlem yapılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de; a. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uygulanırken tekerrüre esas alınan en yüksek cezayı içeren ilamın belirtilmesi gerekirken birden fazla ilam belirtmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuş, b. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.11.2015 tarihli ve 2015/502 Esas, 2015/832 Kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,