Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/9951 K.2020/3395

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04/10/1993 gün ve 187/227 sayılı kararında açıklandığı üzere, tür ve miktarı itibariyle kesin olan kararların, suç vasfına yönelik temyizi halinde Yargıtayca inceleme yapılması olanaklı olup, Cumhuriyet savcısının temyizinin suç vasfına yönelik bulunduğu anlaşılmakla, adli para cezası miktarına göre kesin olan hükmün temyiz incelemesine tabi olduğu düşünülerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunun, Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;