Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/1042 K.2024/601

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Körfez 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2016 tarihli ve 2015/255 Esas, 2016/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 1. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, 2. Hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; resmi belgede sahtecilik suçunun unsurlarının oluşmadığına, hırsızlık suçuna konu zararı karşılaması için kendisine makul süre verilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında, gerçek plakası ... .... olan ancak üzerinde suça konu ... .... sayılı sahte plaka takılı olan araçla, mağdurlara ait olan ve park hâlinde bulunan...... plaka sayılı otomobilin yanına geldiği, söz konusu araçtan inip mağdurlara ait otomobilin sol arka kapısını, herhangi bir alet kullanmadan ve zorlamadan, normal yolla açarak otomobil içerisinde bulunan çantayı çaldığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın ikrarı, mağdurların beyanları, araştırma tutanakları, olay yeri inceleme raporu ve tüm dosya kapsamı itibarıyla eylemlerin resmi belgede sahtecilik ve basit hırsızlık suçlarını oluşturduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Belgelerde sahtecilik suçlarında, belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatıcılık niteliğinin varlığını göstermeyeceği ve aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hâkime ait olduğu nazara alındığında; somut olayda, suça konu plakanın aslının ele geçmediği ve bu nedenle aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının tespit edilemeyecek olması karşısında, yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun unsurlarının oluşmayacağı ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Körfez 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2016 tarihli ve 2015/255 Esas, 2016/117 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.