Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/1616 K.2024/1835

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2014 Tarih ve 2014/151 Esas, 2014/343 Karar Sayılı Kararı ile sanık hakkında; özel belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 208 inci maddesi 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 08.10.2018 tarihli ve 2016/10576 Esas, 2018/7709 Karar sayılı ilamı ile;

"1-Sanığın, katılanlar ..., ... ve mağdur ...‘in alacaklısı olduğu ve katılan ... da emanet olarak bulunan düzenleme yeri olmayan bonolar ile taraflar arasında akdedilen 08.03.2013 tarihli “Anlaşma“ başlıklı belgeyi yırtmak suretiyle özel belgeyi bozma, yok etme veya gizleme suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; olay tarihinde yırtılan suça konu bono asılları ile belgenin duruşmada incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde yırtık belge asıllarının dosya içerisine konulmasından sonra,

yırtılan parçalar birleştirilerek tamamlanmasının mümkün olup olmadığının tespit edilmesi, yırtılmanın belgelerin temel unsurlarına zarar verip vermediği ve parçalar bir araya getirildiğinde belgelerin bu haliyle kullanılıp kullanılamayacağı belirlenerek sonucuna göre eylemin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığı tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,"

Gerekçeleriyle, bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2019 tarihli ve 2018/645 Esas, 2019/279 Karar Sayılı Kararı ile sanık hakkında; özel belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 208 inci maddesi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla 43 üncü maddesinin birici fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, delillerin eksik değerlendirildiği, haksız tahrik hükümlerinin ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir. Katılan vekilinin temyiz isteği, eylemin teşebbüs aşamasında kalmadığını tamamlandığını, belgelerin kullanılamaz hale geldiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... ile katılanlar ... ve ... in müştereken otel işletmekte oldukları, sanığın bu ortaklıktan ayrılmak istemesi üzerine bono niteliğinde bazı senetler tanzim ettikleri ve bu senetlerin emin sıfatıyla katılan ...'a emanet edildiği, olay tarihi olan 10.09.2013 tarihinde şüphelinin katılanın iş yerine giderek senetleri görmek istediği, katılan senetleri kasadan çıkartıp kendisine gösterdiği esnada şüphelinin "bunlar gerçek değil bunlardan birşey olmaz" diyerek ani bir haraketle senetleri katılanın elinden alarak yırttığı ve senetleri orada bırakarak katılanın iş yerinden ayrıldığı,

sanığın 08.03.2013 tarihli "anlaşma" başlıklı özel belge niteliğindeki belge ile altı adet bonoyu yırtmak şeklindeki eyleminin bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşumuna sebebiyet verdiği, kanaati ile bu şekilde sanığın özel belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Mahkemesince sanık hakkında özel belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; Sanığın 08/03/2013 tarihli "anlaşma" başlıklı özel belge niteliğindeki belge ile altı adet bonoyu yırtmak şeklindeki eyleminin aynı anda gerçekleştirilmiş olması karşısında; eylemin tek suç olacağı gözetilmeden 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince zincirleme suç hükümleri uygulanmak sureti ile fazla ceza tayini hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2019 Tarihli ve 2018/645 Esas, 2019/279 Karar sayılı kararına yönelik hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

hüküm fıkrasının üç numaralı bölümünde yer alan "Sanığın aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında birden fazla kişiye karşı tek bir fiil ile aynı suçu işlediği dikkate alınarak TCK.43/2 md.yollamasıyla TCK.43/1 md.uyarınca verilen cezadan 1/4 oranında arttırım yapılarak 11 AY 7 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," kısmının çıkartılarak diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,