Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/1619 K.2024/2192

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hopa Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2014 tarihli ve 2013/310 Esas, 2014/254 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanık tarafından kararın temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 18.02.2019 tarihli ve 2017/1966 Esas, 2019/1596 Karar sayılı kararı ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, suçun zincirleme şekilde işlendiğinin kabulü ile fazla ceza tayini nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.06.2019 tarihli ve 2019/108 Esas, 2019/447 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararı temyiz ettiğine, kararın bozulmasına ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz isteği, bozma öncesinde müvekkili lehine uygulanan indirim hükümlerinin bozma sonrası yargılamada uygulanmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına veya ertelenmesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, olay tarihinde ülkeden çıkış yapmak için Sarp Hudut Kapısı Şube Müdürlüğüne ibraz ettiği, mağdurun kimlik bilgileriyle düzenlenmiş ancak üzerinde kendi fotoğrafı bulunan suça konu nüfus cüzdanının tamamen sahte olduğu ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğu kabul edilerek sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmasına dair temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Bozma sonrası yapılan yargılamada, mahkemece sanığın bir daha suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluşmaması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına veya ertelenmesine yer olmadığına, sanığın suç işleme konusundaki ısrarcı tutum ve davranışları nedeniyle takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasına karar verilmesi ve yeniden verilen hükmün önceki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olmaması nedenleriyle bu yöndeki temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalardaki ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerler uyumlu olarak kesin verilerek dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımlarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.06.2019 tarihli ve 2019/108 Esas, 2019/447 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,