Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/1960 K.2021/11912

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre, tebligatın öncelikle muhatabın bilinen en son adresine çıkartılıp, tebliğ edilemeden iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca MERNİS adresine yapılması gerektiği nazara alındığında; yokluğunda verilen hükmün aynı zamanda MERNİS adresi de olan sanığın sorgusu esnasında bildirdiği adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebliği usulsüz olup, sanık ...’nın öğrenme üzerine hükmü yasal süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

1) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılanlar vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılanlar vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında "dolandırıcılık" suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafisi ve sanıklar ... ile ...’nın temyizlerinin incelenmesine gelince;

Sanıklara yüklenen 5237 sayılı TCK’nin 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümlerden sonra 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,