Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/3122 K.2023/7950

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Muğla Cumhuriyet Başsavcılığının 11.08.2015 tarihli ve 2015/1459 sayılı iddianamesiyle sanık hakkında;

a) 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a (6136 sayılı Kanun) aykırılık suçundan aynı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü ve 58 inci maddeleri,

b) Resmi belgede sahtecilik suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri,

Uyarınca cezalandırılması talebiyle Muğla Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2015 tarihli ve 2015/531 Esas, 2015/689 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan; aynı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

b) Resmi belgede sahtecilik suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 43 üncü ve 62 nci maddelerinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi; suça konu nüfus cüzdanı ve sürücü belgesini kullanmaması nedeniyle sahtecilik suçunun oluşmadığına, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık yönünden ise anılan Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca adli para cezası tatbik edilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın kasten öldürme suçundan hakkında yakalama kararı bulunduğu, suç tarihi olan 05.03.2015 günü jandarma görevlilerince yakalandığı, yakalama sırasında sanığın evinde ruhsatsız silah bulunduğunu itiraf etmesi üzerine usulüne uygun arama kararı alınarak arama yapıldığında ...'nin kimlik bilgilerine göre düzenlenmiş, kendi fotoğrafını havi nüfus cüzdanı ve sürücü belgesi ile birlikte iki adet tabanca, şarjörleri, 45 adet mermi ve kuru sıkı tabanca ele geçirildiği, kuru sıkı tabanca yönünden evrakın kaymakamlığa gönderilerek idari işlem tesis edildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık suçlarını ikrar etmiştir.

3. Hem silahlarla hem de aslı dosya arasına alınan sahte belgelerle ilgili aldırılan ekspertiz raporlarına göre; her iki silahın da atışa elverişli, vahamet arzetmeyen ve 6136 sayılı Kanun kapsamında kalan yasak silahlardan olduğu, nüfus cüzdanı ve sürücü belgesinin her ikisinin de soğuk mühür ihtiva ettiği, aldatıcılık niteliğinin de bulunduğu tespit edilmiştir.

4. Mahkemesince sahte belgelerin aldatıcılık niteliği hüküm gerekçesinde değerlendirilerek tüm dosya kapsamındaki delillere göre sanık hakkında her iki suçtan da mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1. Sanığa isnat edilen 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici beşinci maddenin (d) bendinde yer alan "kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış" ibaresinin seri muhakeme usûlü yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmiş olduğu.

14.07.2021 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanun’un 22 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddenin on birinci fıkrasına eklenen "Seri muhakeme usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz" şeklindeki hükmün, ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden ise;

a) Suça konu sahte sürücü belgesinin ve nüfus cüzdanının "kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden" olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uygulanarak fazla ceza tayini,

b) 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinde "değişik zamanlarda" denilmesi nedeniyle aynı anda gerçekleşen fiillerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı, ancak belge sayısının 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca temel cezanın tayininde nazara alınması gerektiğinden, somut olayda suça konu nüfus cüzdanı ve sürücü belgesinin farklı tarihlerde düzenlendiğine ilişkin delil bulunmaması ve aynı anda sanığa ait evde yapılan arama sırasında ele geçirilmesi gözetilmeden 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

c) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınması gereken Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2012 tarihli ve 2005/314 Esas, 2012/74 Karar sayılı 21.01.2015 tarihinde kesinleşen ilamı yerine sanığa ait olmayan yanlış ilamın tekerrüre esas alınması,

Nedenleriyle kurulan hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR