Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/3457 K.2021/55

5271 sayılı CMK'nin 231/8-son cümlesi uyannca, 28/02/2006 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması karannın kesinleştiği 02/02/2010 tarihine kadar bazı kesintilerle dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 10/06/2014 tarihinde kesinleşen mahkûmiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 02/02/2010 tarihinden itibaren, deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 10/10/2013 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.11.2014 tarihli 2013/830 Esas ve 2014/502 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nm 141/3, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyannca gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alman ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçlann, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiğinden;

somut olayda sanığın sabit kabul edilen fiillerinin ne olduğu belirtilip buna dayanak olan deliller gösterilip tartışılmadan, birleşen dosyaların hangi dosyalar olduğu, birleşen dosyalardaki suç ve iddianame tarihleri ve savunmaların neler olduğu açıklanmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

2- UYAP sisteminden yapılan kontrolde ve adli sicil kaydı incelendiğinde, sanık hakkında aynı yere ilişkin birden çok mühür bozma suçundan kesinleşmiş hükümler olduğu, adli sicil kaydında kesinleşen mahkûmiyetlerindeki suç tarihlerinin dahi dosyamız suç tarihleri ile zincirleme suç hükümlerini oluşturabilecek mahiyette olma ihtimali bulunduğunun anlaşılması karşısında; her iddianameye kadar olan eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş bir mühür bozma suçunu, iddianameden sonraki eylemlerin ise ayrı suçu oluşturacağı gözetilerek samk hakkında devam eden ve sonuçlanmış dava dosyalan getirtilip incelenerek,

aynı yer ile ilgili irtibatlı dosyaların mümkünse birleştirilmesi, değilse gerekli belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine alınmasından sonra zincirleme suç hükümlerinin uygulama olanağının bulunup bulunmadığının tartışılması, kesinleşmiş hükmün zincirleme suç kapsamında kaldığının veya TCK’nin 61. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirecek nitelikte olduğunun anlaşılması halinde ise tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 15.03.2016 tarihli ve 2014/487 E. 2016/128 K. sayılı ilamında belirlediği ilkeler uyarınca mahsup edilmesi gerektiği gözetilerek,

sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, hangi iddianame baz alınarak eylemlerin ayrı suçları oluşturduğu açıklanmadan eylemlerin iki ayrı suç kabulü ile hükümler kurulması,