Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/3507 K.2021/1800

İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı‘nın 21.01.2011 üst yazı tarihli Değerlendirme Komisyonu Mütalaası doğrultusunda, sanık hakkında "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçları yönünden, zamanaşımı hükümleri de dikkate alınarak mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı.

213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarına ilişkin olduğu, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 11.02.2011 tarih ve 2011/10934 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı, ancak bu suçlarla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı,

sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianamede belirtilen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince usulüne uygun olarak mütalaa verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda davanın düşmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden yargılamaya devamla, iddianame dışına çıkılarak "sahte fatura düzenlemek" suçundan hüküm kurulması,