Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/3525 K.2022/14077

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1- Ayrıntıları Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2018 tarihli, 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, şekil şartlarının sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında unsur olarak düzenlenmediği nazara alındığında; 2011 takvim yılına ait suça konu faturaların yasal şekil şartlarını taşımadığı gerekçesiyle 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan beraat, 2010 takvim yılında düzenlenen faturalardan da sadece 01.12.2010 tarihli faturanın yasal şekil şartlarını taşıdığı gerekçesiyle zincirleme suç hükümleri uygulanmaksızın eksik ceza tayini, yasaya aykırı,

2-Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,