Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/3942 K.2021/10811

Sanık müdafisinin sanık hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında muhteviyatı itibarıyla sahte fatura kullanma suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri aleyhine temyiz talebinde bulunduğu, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen düşme hükümlerine yönelik temyiz talebi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafisinin talebine hasren yapılan incelemede;

Dairemizin 03.04.2019 tarih, 2016/8624 Esas ve 2019/3436 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına rağmen, bozma ilamında da belirtildiği üzere 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı nazara alındığında.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaaya uygun olarak 12.03.2013 tarihli iddianame ile sanık hakkında, “2007, 2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kamu davası açıldığı;

''muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge kullanma'' ve “sahte fatura kullanma” suçlarından açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge kullanma” ile “ sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak “muhteviyatı itibarıyla sahte belge kullanma” suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulması,