Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/4351 K.2021/2518

Sanık yokluğunda verilen hükmün, dosyada bilinen en son adresi olan sorguda beyan ettiği adresine çıkartılan ve iade edilen tebligattan sonra mernis adresine Tebligat Kanunun 21/2 maddesi uyarınca tebliğ yapılması, bunun mümkün olmaması halinde ilanen tebligat yapılması yerine daha önce adli mercilerce sorguda beyan ettiği adrese usulüne uygun tebligat yapılmamış olmasına rağmen 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesine göre 02.02.2011 tarihinde yapılan tebligatın usulsüz olduğu gözetilerek sanığın 08.08.2019 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın mahkûmiyetine hükmedildiği 20.07.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz talebi bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,