Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/4833 K.2021/1062

...’nın 14.02.2014 tarih ve 23-24 sayılı mütaalarının sanıklar hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarına ilişkin olduğu halde, Hatay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 01.07.2014 tarih ve 2014/4454 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma, sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kamu davalarının açıldığı,

mahkemece her iki sanık yönünden de yalnızca 2008 takvim yılı sahte fatura düzenleme ve aynı yılda tefecilik suçlarından hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında 2009 takvim yılı sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından Cumhuriyet Başsavcılığınca işlem yapılması, her iki sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma, ayrıca sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkemesince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve tefecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... ve sanık ... müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen "2008 takvim yılı sahte fatura düzenleme ve tefecilik" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;