Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/4848 K.2022/1829

I- 2007 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Suç tarihlerinin en aleyhe kabulle 31.12.2007 ve 31.12.2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2007 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

II- 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1- Sanık hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda 2010 yılı Mart ayında 2 adet fatura düzenlediğinin tespit edilmesi karşısında, fatura tarihleri tespit edilerek aynı anda mı yoksa farklı tarihlerde mi düzenlendiği belirlenip sonucuna göre TCK’nin 43. madde hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Mahkemece, gerekçe kısmında 2010 takvim yılı için sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği belirtilmesine karşın, hüküm fıkrasında bu hususa hiç değinilmeden karar verilmesi suretiyle hüküm ve gerekçe arasında çelişki yaratılması,