Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/6047 K.2023/5595

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2013 tarihli ve 2012/80 Esas, 2013/68 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 15.03.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Konya 5. Sulh Ceza Mahkemesinin, 10.06.2014 tarihli ve 2014/259 Esas, 2014/597 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 15.02.2014 tarihinde işlediği, kasten yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararın 07.05.2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine iş bu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.

3. Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2015/468 Esas, 2015/899 Karar sayılı kararı ile Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2013 tarihli ve 2012/80 Esas, 2013/68 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, eksik kovuşturma ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın sahte araç muayenesi yaptırdığı ve kullandığı iddiasıyla hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. 06.10.2011 tarihli uzmanlık raporunda; inceleme konusu motorlu araç trafik belgesinin orijinal olduğu, inceleme konusu motorlu araç trafik belgesinin arka yüzünde 1. " Aracın muayenesi " bölümünde basılı bulunan mühür izinin orijinal olmayıp sahte mühür ile oluşturulmuş olduğu, sahteciliğin aldatma kabiliyetini haiz olduğu belirtilmiştir.

3. Sanık savunmasında; aracın kendisine ait olduğunu, kendisi tarafından kullanıldığını, muayeneyi yaptırdığını, muayene işleminin sahte olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

4. Suç konusu belge mahkemece duruşmada incelenmemiştir.

5. Suç konusu belge üzerinde heyetimizce yapılan incelemede; aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirtilmiştir.

6. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülerek hüküm açıklanmıştır.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası ve son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 15.03.2013 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 15.02.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1. Adli Emanetin 2011/8736 sırasına kayıtlı emanet hakkında Mahkemesince her zaman bir karar verilmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Muayene geçerlilik süresinin sona erdiği 12.02.2011 tarihi yerine 05.07.2011 olarak hatalı yazılan suç tarihinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR