Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/6661 K.2023/6710

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2015 tarihli ve 2015/423 Esas, 2015/736 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, beraatına karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde emniyet görevlilerince yapılan rutin kontrollerde, durumundan şüphelenilen sanığın bulunduğu aracın durdurulduğu, yapılan kimlik kontrolü sırasında, sanık adına düzenlenmiş sahte polis kimlik kartının ele geçirildiği iddiasıyla sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmiştir.

3. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 05.04.2015 tarihli uzmanlık raporunda, suça konu belgenin orijinallerinin içerdiği tüm genel ve şekil şartlarını taşıdığı, sahteliğinin ilk nazarda ve kolaylıkla fark edilemeyecek nitelikte olduğu ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirtilmiştir.

4. Belge aslı üzerinde Mahkeme tarafından yapılan gözlemde, polis kimlik kartının sanık adına düzenlendiği, sanığın fotoğrafının bulunduğu, yapılan sahteciliğin ilk bakışta anlaşılamadığı ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirtilmiştir.

5.Mahkemece, dosyadaki mevcut deliler, sanığın ikrara yönelik savunması, ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın kendi adına sahte polis kimlik kartını düzenlettirerek kullandığı, yapılan sahteciliğin aldatıcılık niteliğinin bulunduğu gerekçesiyle temyize konu mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Tüm dosya içeriğine göre yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin anlaşılması nedeniyle hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, adli emanete kayıtlı suçu konu belgelerin dosyada delil olarak saklanması ile yetinilmesi gerekirken müsadere kararı da verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bakırköy 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2015 tarihli ve 2015/423 Esas, 2015/736 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan müsadereye ilişkin paragraftan; "TCK'nın 54 maddesi uyarınca MÜSADERESİNE," ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,