Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/7031 K.2023/9329

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/253 Esas, 2016/33 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suça konu plakada mührün bulunmadığının dosya kapsamından sabit olduğu gözetilerek hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde kolluk tarafından yapılan rutin evrak kontrolü sırasında sanığın aracına ait belgeler ile araçta takılı bulunan plaka bilgilerinin örtüşmemesi üzerine yapılan araştırma neticesinde araçta takılı olan 34 ... 17 sayılı plakaların sahte olduğunun anlaşıldığı, plakalar üzerinde bulunması gereken soğuk mühür izlerinin bulunmadığı ancak aldatma yeteneklerini haiz oldukları kabul edilerek sanığın cezalandırılmasına karar verildiği belirlenmiştir.

2. Sanık kovuşturma aşamasında, aracı araç kiralama şirketinden kiraladığını ve çöpte bulduğu suça konu plakaları araca takarak korsan taksicilik yaptığını beyan etmiştir.

3. Emniyet Genel Müdürlüğü İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından tanzim olunan, 11.12.2014 tarihli; "İnceleme konusu 34 ... 17 içerikli 2 adet tescil plakasının resmiyet kazanması için gerekli olan tescil işlem birimine (E.G.M) ve/veya plaka basım işlemini gerçekleştiren kuruluşa (T.Ş.O.F) ait basılı bulunması gereken soğuk mühür izlerini bulunmadığı, tetkik konusu tescil plakalarının oto üzerine uygun şekilde takılması hâlinde dikkati kolaylıkla çekmeyeceğinden aldatma kabiliyetine haiz olacağı,” görüşünü içerir Uzmanlık Raporu dava dosyasında mevcuttur.

4. Mahkemece, suça konu plakaların duruşmada incelendiği ve "34 ... 17 plaka sayılı 2 adet plaka olduğu, plakaların sol kenarında mavi fon üzerinde TR ibaresinin bulunduğu, dikkatli bakıldığında plakaların üzerinde soğuk damga izinin bulunmadığı, plakalar üzerine birer adet Türk bayrağı ve nazarlık çıkartmalarının yapıştırılmış olduğu, uzaktan bakıldığında soğuk mühür izinin olmadığının fark edilemeyeceği, yakından bakıldığında soğuk mühür izinin olmadığının anlaşılacağı, mevcut hali ile plakaların aldatma yeteneğinin bulunduğu," yönünde kanaat açıklandığı belirlenmiştir.

5. Asılları dava dosyasında bulunan suça konu plakalar üzerinde Heyet tarafından yapılan inceleme ve gözlem neticesinde plakalar üzerinde bulunması gereken soğuk damganın bulunmadığı saptanmıştır.

6. Sanığın güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak denetlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Suça konu plakalar ile ilgil...

Kriminal Polis Laboratuvarının 11.12.2014 tarihli uzmanlık raporunda, üzerinde basılı bulunması gereken soğuk mühür izlerinin bulunmadığının belirtilmesi, ayrıca Mahkeme hâkimi tarafından duruşmada yapılan gözlemde de plakalar üzerinde herhangi bir mühür izinin olmadığının tespit edilmesi karşısında suç tarihinden önce yürürlükte bulunan 18.07.1997 tarihli ve 23053 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 30 uncu maddesine göre tescil plakalarında, işlemi yapan tescil kuruluşu ile plaka basım işlemini gerçekleştiren kuruluşun mühürlerinin bulunmasının,

anılan maddede 09.09.2011 tarihli ve 28049 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Yönetmelik'in 3 üncü maddesiyle yapılan değişiklikle de bu tarihten itibaren yalnızca plaka basım işini gerçekleştiren kuruluşun mührünün bulunmasının zorunlu olduğu, suç tarihi itibarıyla plaka basım işlemini gerçekleştiren kuruluşa (T.Ş.O.F) ait soğuk mühür izlerinin olmadığının rapor ve Mahkeme gözlemi ile belirlenmesi,

ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2003 tarihli ve 2003/232 Esas, 2003/250 Karar sayılı, 09.10.2012 tarihli ve 2011/8-335 Esas ve 2012/1804 Karar sayılı kararlarında da açıklandığı üzere sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatıcılık niteliğinin varlığını göstermeyeceği,

dava dosyasında asılları bulunan suça konu plakalar üzerinde Heyet olarak yapılan inceleme ve gözlem neticesinde üzerilerinde bulunması gereken soğuk damganın bulunmadığı anlaşılmakla, mevcut hâliyle yapılan sahteciliğin ilk bakışta fark edilebilir olması nedeniyle suça konu plakaların aldatma niteliklerinin bulunmaması karşısında sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/253 Esas, 2016/33 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,