Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/7123 K.2023/6719

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Fatsa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli ve 2015/488 Esas, 2015/867 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, aşamalarda olayı samimi şekilde anlattığına ancak çeki aldığını söylediği kişiye ilişkin yeterli araştırma yapılmadığına, suça konu çek ile diğer çek bedellerini ödediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, açıklanan ve re'sen nazara alınacak nedenlerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, aralarında ticari ilişki bulunan...Gıda firmasının sahibi Mehmet Veysi Menteş tarafından verildiğini beyan ettiği suça konu sahte çeki kullanmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmasında, suça konu çeki aralarındaki ticari ilişkiye istinaden...Gıda firmasının sahibi olan Mehmet Veysi Menteş'ten aldığını beyan etmiş ise de; dosya kapsamı, kriminal rapor ve tanık beyanları doğrultusunda ticari ilişkide taraf olmayan üçüncü bir şirket adına basılmış suça konu çeki, keşideci şirket yetkilisinin imzaladığını görmeden borcu olan tanık G.K. adına düzenlediğini beyan eden ve ticari ilişki içerisinde olduğu şirkete ciro ettirmeden alan şüphelinin savunmasına itibar edilmediği anlaşılmıştır.

3. Kriminal rapor ile suça konu çekin tamamen sahte olarak düzenlendiği ve aldatma niteliği taşıdığı tespitleri yapılmıştır.

4. Sanık hakkında gerekçeleri açıklanarak 5271 sayılı Kanun'un 231 inci ve 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddelerinin uygulanmamasına karar verilmiştir.

5. Suça konu belgenin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince taksirli suçların kasıtlı suçlar yönünden tekerrüre esas alınamayacağı cihetle, sanığın adli sicil kaydında yer alan Aybastı Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2009 tarihli ve 2008/121 Esas, 2009/274 Karar sayılı kararı ile "silahla kasten yaralama" suçundan 4.500,00 TL adli para cezasına mahkumiyetine ilişkin hükmün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2011 tarihli ve 2010/348 Esas, 2011/60 Karar sayılı kararı ile "taksirle öldürme" suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezasına mahkumiyetine ilişkin hükmün tekerrüre esas alınması nedeniyle, sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen tekerrür uygulaması dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Fatsa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli ve 2015/488 Esas, 2015/867 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının tekerrür uygulamasına ilişkin beşinci bendinden “Ünye Ağır Ceza Mahkemesince verilme 2010/348 Esas, 2011/60 Karar sayılı ilamı" ibaresinin çıkartılarak yerine "Aybastı Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2009 tarihli ve 2008/121 Esas, 2009/274 Karar sayılı ilamı” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,