Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/7699 K.2023/4150

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/729 Esas, 2015/1210 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 2 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasının ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 14.10.2020 tarihli ve 2016/71900 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz isteminin, kusur durumuna itiraza, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz isteminin diğer sürücülerin kusursuz olmalarının hatalı olduğu, keşif ile tüm sürücülerin kusur durumlarının net belirlenmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.04.04.2015 günü saat 19:55 sıralarında sanık ...’ın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı otomobil ile Çimento kavşağı istikametinden 114 caddeyi takiben İnkumu istikametine bölünmüş yolun sağ şeridinde seyri sırasında ... Kum Çakıl deposu önüne geldiğinde aynı istikamette önünde gitmekte olan sürücü ...’ın sevk ve idaresindeki.... plakalı çekiciye çarpmamak için, sağ şeritten sol şeride doğru doğrultu değiştirmesi sırasında aynı yönden sol şeridi takiben arkadan gelen sürücü ...'in sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobilin çarpması sonucu 74 BY 393 plaka sayılı otomobil sürücüsünü dengesini kaybederek aynı yön sağ şeritte önündeki çekicinin römorkunun arka kısmına çarpması sonucu ölümlü trafik kazası meydana gelmiştir.

2. Kaza tespit tutanağında sanık hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 46 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca "aksine bir işaret bulunmadıkça, trafiği aksatacak veya tehlikeye düşürecek şekilde şerit değiştirmek" kuralını ihlal ettiğinden kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

3. Mahkemece alınan 13.07.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda; Sanık ...’ın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde gece vakti, tek yönlü bölünmüş yolun sağ şeridinde seyri sırasında yola gerekli dikkatini vermemiş, olay mahalli ... Kum akıl deposu önüne geldiğinde aynı istikamette önünde gitmekte olan sürücü ... yönetimindeki çekiciye çarpmamak için seyir halinde olduğu sağ şeritten sol şeride doğru kontrolsüzce doğrultu değiştirmesiyle yakın mesafeden önünü kapadığı otomobilin çarpmasına maruz kaldığı, 2918 sayılı Kanun'un 84 üncü maddesinin (f) bendi uyarınca asli kusurlu olduğu belirlenmiştir.

4. Yapılan otopsi raporuna göre dava konusu trafik kazası nedeniyle kişinin ölüm nedeninin kafa travmasına bağlı intrakranial kanama ve doku bozulması gelişen solunum ve dolaşım durması olduğu tespit edilmiştir

5. Dava konusu trafik kazasında ...'in yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu, mağdurun sanıktan şikayetçi olmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Soruşturma aşamasında kolluk tarafından düzenlenen Kaza Tespit Tutanağı ile uyumlu Adli Tıp Kurumu Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığı Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 13.07.2015 tarihli raporunun oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği buna göre, sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, gece vakti seyri sırasında, ...

Kum Çakıl deposu önüne geldiği sırada aynı istikamette önünde gitmekte olan ... plakalı çekiciye çarpmamak için seyir halinde olduğu sağ şeritten sol şeride doğru kontrolsüzce doğrultu değiştirmesiyle yakın mesafeden önünü kapadığı sürücüsü Melih Batuhan Savtekin 'in sevk ve idaresindeki otomobilin çarpışmasıyla meydana gelen olayda dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı hareketiyle asli kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanık müdafinin ve katılan vekilinin kusura ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

2. Ceza hukukunda taksir, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir. Taksirle işlenen suçtan dolayı verilecek ceza failin kusuruna göre belirlenir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 22 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksirle işlenen suçtan dolayı verilecek cezanın failin kusuruna göre belirleneceği belirtildiği, aynı Kanun'un 22 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca birden fazla kişinin taksirle işlediği suçlarda, herkesin kendi kusurundan dolayı sorumlu olacağı ve cezalarının kusurlarına göre ayrı ayrı belirleneceği hükümleri nazara alındığında, somut olayda sanığın kusurlu davranışı ile kazaya sebebiyet verdiğinin tespit edildiği ve sanık hakkında kusur durumu dikkate alınarak cezalandırılması yoluna gidildiği,

diğer sürücülerin kusur durumlarının sanık hakkında kurulan hükümde değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla, Tebliğname'de diğer şüphelilerin kusur durumlarının netleştirilmesine yönelik bozma isteyen düşünce yerinde görülmemiş, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Hükmolunan ceza miktarı bakımından 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerinin, ceza miktarı ve katılanların zararının tazmin edilmemiş olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmamasına karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi ve 5237 Kanunun 50 nci maddesinin dördüncü fıkrasının belirtilmemesi hukuka aykırı bulunmuş olup bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5. B ile A2 ehliyete sahip sanığın idaresindeki otomobille kazaya sebebiyet vermesine rağmen yalnızca bu tip araçların kullanımına izin veren “B” sınıfı ehliyet belgesinin TCK'nın 53/6 maddesi gereğince geçici olarak geri alınmasına karar verilmesi gerekirken, aynı zamanda “A2” sınıfı ehliyetinin de geri alınmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

6.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (4) ve (5) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2015 tarihli 2015/729 esas 2015/1210 karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün üçüncü fıkrasında yer alan "50/1-a" ibaresinden önce gelmek üzere "TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle" ibaresinin eklenmesi ve "3 yıl 4 ay hapis cezasının" ibaresinin devamına "1215 gün adli para cezasına çevrilmesine" ve hükmün 5. paragrafından ''A2'' ibaresinin çıkarılması suretiyle suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,