Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/73 K.2020/5207

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b-1 maddesindeki cezasının üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin, sanık hakkında 06.11.2014 tarihinde verilen mahkumiyet hükmü ile kesilip yeniden işlemeye başladığı ve asli zamanaşımı süresinin hüküm tarihine kadar dolmadığı ve yargılamaya devam edilmesi gerektiği gözetilmeden, zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak 5237 sayılı Kanunun 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 30.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.