Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2020/74 K.2020/4245

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Katılan Bakanlık vekilinin müstehcenlik suçu yönünden hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca reddiyle, sanığın, 09.10.2019 ve 16.10.2019 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden vazgeçtiği gözetilerek incelemenin katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemleriyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

İlk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak istinaf yoluna başvuran sanık müdafisinin katılan Bakanlık vekili lehine hükmedilen vekalet ücretine yönelik istinaf talebi bulunmadığı ve vekalet ücretinin şahsi hakka ilişkin olup sanık tarafından ayrıca istinaf sebebi olarak belirtilmediği takdirde re’sen nazara alınamayacağı gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 02.10.2019 gün ve 2019/464 Esas, 2019/1330 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan

mahkumiyetine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 02.10.2019 gün ve 2019/464 Esas,