Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/10096 K.2024/6143

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi , 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; süre tutum dilekçesinde kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın çocuğunu Ankara Subayevler'de bulunan okula kaydını yapabilmek için katılanın oğlunun oturduğu ev için temyiz dışı sanık ... ile birlikte kira sözleşmesi düzenlediği, kira sözleşmesi ile Aski'den abonelik kaydı yapıp akabinde de yerleşim yerini kira sözleşmesindeki adrese aldırdığı yine temyiz dışı sanık ...'ın da kendisi ile birlikte oturduğunu beyan ettiği olayda sanığın özel belgede sahtecilik ve iki kez resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması talep edilmiştir.

2. Sanık savunmasında; çocuğunu belirtilen muhitte okula kaydetmek istediği için ev kiraladığını ancak kiraladığı yerde yeni ev aldığı için oturmadığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Temyiz dışı sanık ... ; sanık ...'e yanlış ev kiraladığını, hatasını farkettiğini ancak kısa süreli bar kiralama olması sebebiyle durumu düzeltmediğini belirtmiştir.

4. Yapılan yargılama sonunda, kira sözleşmesi, abonelik kaydı, yerleşim yeri beyan belgesi ve dosyadaki tüm deliller nazara alınarak sanığın zincirleme suretle resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmasına dair temyiz incelemesine konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın sahte olduğu iddia edilen kira sözleşmesini kullanarak ASKİ'de abonelik tesisi şeklindeki eyleminin özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı ancak belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu ve suça konu kira sözleşmesi aslı üzerinde aldatma niteliği yönünden bir değerlendirme yapılmadığı da göz önüne alınarak, suça konu belge aslının temini ile duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan sonra aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının tespit edilmesi ve denetime olanak sağlayacak şekilde belge aslının dosya içinde bulundurulması gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle mahkûmiyet hükmü kurulması ,

2. Sanığın yerleşim yerini sahte olduğu iddia edilen kira sözleşmesinde bulunan adrese alması şeklinde gerçekleşen eyleminin; 5490 sayılı Nüfus Hizmeti Kanunu'nun 67 nci maddesinin birinci fıkrasında hüküm altına alınan nüfus müdürlüğüne gerçeğe aykırı beyanda bulunma suçuna vücut verdiği belirlenerek yapılan incelemede; mahkemece suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararına yönelik sanık müdafii temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı n olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,