Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/10925 K.2021/11585

Sanığın yokluğunda verilen kararın, sorgusunda beyan ettiği ve bilinen en son adresine öncelikle Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, aynı zamanda MERNİS adresi olan bu adrese doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğ işlemi usulsüz olduğundan, sanığın öğrenme üzerine hükmü yasal süresinde temyiz ettiği anlaşılmakla, Mahkeme’nin 21.06.2016 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;