Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/11051 K.2024/13260

Sanık hakkında, Çay Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2016/50 Esas, 2016/383 Karar sayılı kararı ile mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca neticeten 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü‘nün, 06.09.2016 tarihli ve 2016/7369 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen, 29.09.2016 tarihli ve KYB-2016/353785 sayılı ihbarnamesi üzerine,

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 03.11.2016 tarihli ve 2016/11207 Esas, 2016/7358 Karar sayılı kararıyla, "...İncelenen dosyaya göre.

03.08.2015 tarihli mühür bozma tutanağına konu 17.03.2015 günlü mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan ...'nin mühürleme tarihinden önce 31.05.2010 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle, lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla;

ihbarnamedeki kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Çay Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.04.2016 gün ve 2016/50 E., 2016/383 K. sayılı hükmünün CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, yüklenen suç unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatine, cezanın çektirilmemesine..." denilmek suretiyle bozulmasına ve sanığın atılı suçtan beraatına karar verildiği,