Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/11570 K.2024/5704

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 54. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/576 Esas, 2016/367 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sağlık mesleği mensuplarının gerçeğe aykırı belge düzenlemesi suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi, beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde, Sarıyer İsmail Akgün Devlet Hastanesinde Psikiyatri Uzmanı olarak sanığın, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesinin 26.06.2013 tarih ve 2556 karar sayılı raporuna göre bunama sebebi ile fiil ehliyetine haiz olmayan katılanın 01.03.1929 doğumlu annesi Muzaffer Kaya'yı 2641 protokol numarası ile muayene edip akıl hastalığı veya akıl zayıflığı olmadığına dair gerçeğe aykırı 24.07.2012 tarih ve 471 sayılı rapor düzenlediği ve bu şekilde sağlık mesleği mensuplarının gerçeğe aykırı belge düzenlemesi suçunu işlediği iddia edilmiş, mahkemece yapılan yargılamada yüklenen suçu, sanığın işlemediği sabit olduğu kabul edilerek sanığın beraatine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve olgular kısmında anlatılan sanığın bahse konu eyleminin, görevin kamu düzenine ilişkin olduğu da gözetilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 54. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/576 Esas, 2016/367 sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,