Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/1162 K.2024/1740

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Söğüt Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 tarihli ve 2015/237 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejimi, infaz sonrasında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet Savcısı temyizinde özetle; fazla ceza tayini ile sanık hakkında neticeten 2 yıl hapis cezası verildiği gerekçesi ile ve re'sen gözetilecek nedenlerle kararın bozulması istenmiştir. 2. Sanık temyizinde özetle; dosyanın Yargıtay’a temyiz için gönderilmesini istemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, kendi fotoğrafı yapıştırılmış tamamen sahte nüfus cüzdanını kolluğa ibraz ettiği iddia ve kabul edilmiştir. 2. Sanık özetle; suçu ikrar etmiştir. 3. Uzmanlık raporunda özetle; aldatıcılık niteliğini haiz, tamamen sahte nüfus cüzdanı düzenlenmiş olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Hüküm tarihinde, Bilecik M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığın duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün tefhim olunduğu oturumda hazır bulundurulması ya da SEGBİS yöntemiyle duruşmaya katılımı sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden, yokluğunda yargılamaya devam edilip karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Söğüt Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 tarihli ve 2015/237 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, sair hususlar incelenmeksizin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,