Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/13264 K.2022/20341

...

5271 sayılı CMK’nın 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12.04.2011 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 27.09.2011 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1)5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaat belli ise. TCK'nın 52. madde hükmü de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra,

ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2 maddesi hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken, sanık hakkında kurulan hükümlerde elde edilen haksız menfaatin iki katı şeklinde gün olarak belirlenerek temel cezanın doğrudan bir gün karşılığı 52/2 madde hükmü gereğince 20 TL takdir edilerek çevrilmesinden sonra artırım ve indirimler bu miktarlar üzerinden yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2)Sanık hakkında hükmolunan adli para cezalarının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişiklik gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrilmesine karar verilmesi, 3)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‟nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1 numaralı katılan ...'e yönelik eylem nedeniyle kurulan hükümdeki 2. Paragrafında TCK'nın 52/2 maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmının tamamen ve ondan sonra gelen adli para cezasına ilişkin kısımlardan ''11.000 TL'', ''9.166 TL'' ibarelerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla "550 gün",

"458 gün" ibarelerinin eklenmesi ve bunlardan sonra 4. paragrafa gelecek şekilde ''TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik durumu dikkate alınarak sanığa verilen gün adli para cezasının günlüğü takdiren 20 TL belirlenmek suretiyle 9.160 TL adli para cezasına çevrilmesine'' cümlesinin eklenmesi,

hüküm fıkrasının 2 numaralı katılan ...'ya yönelik eylem nedeniyle kurulan hükümdeki 2. paragrafında TCK'nın 52/2 maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın tamamen ve ondan sonra gelen adli para cezasına ilişkin kısımlardan ''6.500 TL', ''5.416 TL'' ibarelerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla "325 gün", "270 gün" ibarelerinin eklenmesi ve bunlardan sonra 4. paragrafa gelecek şekilde ''TCK'nun 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik durumu dikkate alınarak sanığa verilen gün adli para cezasının günlüğü taktiren 20 TL belirlenmek suretiyle 5.400 TL adli para cezasına çevrilmesine'' cümlesinin eklenmesi.

1 ve 2 numaraları hüküm fıkralarından TCK'nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın ayrı ayrı çıkartılarak yerlerine "Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı da gözetilerek uygulanmasına" ibarelerinin yazılması; aynı şekilde 1 ve 2 numaraları hüküm fıkralarından "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine" ibaresinin çıkarılarak,