Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/13463 K.2023/6372

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2010 tarihli ve 2009/373 Esas, 2010/208 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2010 tarihli ve 2009/373 Esas, 2010/208 Karar sayılı kararının katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 28.05.2014 tarihli ve 2013/1669 Esas, 2014/10626 Karar sayılı kararı ile sanık ve vefat nedeniyle hakkında düşme kararı verilen sanığın şirketi devir aldıkları sırada şirket ana sermayesinin 5.000,00 TL olduğu, sermaye artırımına ilişkin herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı,

sanığın 08.01.2009 tarihli kolluktaki ifadesinde, toplam 20.000 TL paraları olduğunu belirttiği halde kısa süre içerisinde çok sayıda kişiden çok miktarda ayçekirdeği alıp her birine cüz'i ödemeler yaparak, kalan miktarlar için katılan ve mağdurların her birine aynı ödeme tarihini verdikten sonra belirtilen ödeme tarihinde şirketi boşaltarak ayrılmaları karşısında, sanığın baştan itibaren dolandırıcılık kastıyla hareket ettiği gözetilmeden beraatine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.11.2014 tarihli ve 2014/236 Esas, 2014/379 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca teşdiden iki kez 2 yıl 6 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın fiilen şirket işleriyle ilgilenmediğine, alım-satımlarla ilgisinin bulunmadığına, katılanlara verilen senetleri sanığın düzenlemediğine, yüklenen suçları işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında, vefat nedeniyle hakkında düşme kararı verilen sanık ile birlikte ...Nakliyat Otomotiv Oto Alım Satım Kiralama İnşaat Turizm Gıda İthalat İhracat Pazarlama Limited Şirketi'ni hisse devri yoluyla devraldıktan sonra katılanlar ile bozma öncesi verilen beraat hükmünü temyiz etmeyen katılanlardan yetiştirdikleri çekirdekleri satın aldıkları, şirkette ödeme yapacaklarını söyleyerek katılanların şirkete gelmesini sağlayıp, faal ve işlem kapasitesi çok olan bir şirket imajı vererek,

katılan ...'dan 11.053,00 TL tutarında çekirdek alıp 1.053,00 TL'sini ödeyip kalan kısmı için 01.11.2008 tarihli çek, katılan ...'tan 5.300,00 TL tutarında çekirdek alıp 300,00 TL'sini ödeyip kalan kısmı için 03.11.2008 tarihli senet verdikleri, senedin vadesinde ödenmemesi ve çekin karşılıksız çıkması üzerine şirkete gidildiğinde şirketin boşaltıldığının ve sanıkların ortadan kaybolduğunun anlaşıldığından bahisle tacir veya şirket yöneticilerinin dolandırıcılığı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık soruşturma aşamasındaki ve bozma öncesi savunmalarında; eylemlerinin dolandırıcılık suçuyla ilgisinin olmadığını, yaptıkları işin tamemen ticari faaliyet olduğunu, üreticilerden aldıkları çekirdekleri vefat eden sanıkla birlikte götürüp sattıklarını, ancak aldıklarından daha düşük fiyata sattıkları için zarar ettiklerini, bu yüzden borçlarını ödeyemediklerini, tahminen 70.000,00 TL'lik mal aldıklarını, bunun 15-20.000,00 TL'sini ödediklerini; bozma sonrası tespit edilen savunmasında ise şirketi temsile yetkili tek kişinin vefat eden sanık olduğunu, kendisinin alım-satım işleriyle doğrudan ilgisinin bulunmadığını beyan etmiştir.

3. Tanıklar Murat ve ... yeminli anlatımlarında; sanıklara devrettikleri şirketin işlerinin kötüye gitmeye başladığını, şirketi kapatma noktasına geldiklerini, kapatma daha masraflı olacağı için devretmeye karar verdiklerini, şirketin hiçbir aktivitesi kalmadığından devrederken para almadıklarını, şahısların sadece devir masraflarını karşıladıklarını beyan etmişlerdir.

4. Tanık ... yeminli anlatımında; iş yerini 30.05.2008 tarihinde vefat eden sanığa kiraladığını, yanında sanık ...'nın da bulunduğunu, iş yerinin üst katını yazıhane yaptıklarını, alt katını depo olarak kullandıklarını, zaman zaman iş yerine gittiğinde yüklü miktarda çekirdek gördüğünü, Ekim ayının sonunda da anahtarı kendisine teslim etmeden iş yerini terk ettiklerini beyan etmiştir.

5. Mahkemece, bozmaya uyularak sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması hususu ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

2. İddia, savunma, yeminle dinlenen tanık anlatımları, ilgili cevabi müzekkereler ve tüm dosya kapsamı karşısında, Mahkemenin yüklenen suçun sübutuna yönelik kabulünde hukuka aykırılık bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.11.2014 tarihli ve 2014/236 Esas, 2014/379 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

.Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,