Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/13480 K.2023/6501

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin,01.03.2011 tarihli ve 2008/858 Esas, 2011/151 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2011 tarihli ve 2008/858 Esas, 2011/151 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 19.11.2013 tarihli ve 2012/7587 Esas, 2013/17790 Karar sayılı kararı ile,

gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, sanığın işe başladığı tarihten ayrıldığı tarihe kadar düzenli emtia sayımı yapılıp yapılmadığının tespiti ve yapılmışsa bunlarla ilgili tutanaklar, dönemsel olarak giren-çıkan gözlüklerin alım-satım belgeleri ve olayla ilgili işyerine ait konuya ilişkin tüm defter ve evrak celp edilip bilirkişiye tevdi edilerek düzenlenecek rapor, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli ve 2013/462 Esas, 2014/444 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlediği sabit iken mahkûmiyeti yerine beraatine hükmolunmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, katılana ait iş yerinde perakende satış sorumlusu olarak çalışıp 2008 yılı Ağustos ayında dilekçe bırakarak işten ayrıldıktan sonra yapılan sayımda 32,760 TL değerinde 182 adet gözlüğün kayıp olduğu iddiasıyla sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Dinlenen bir kısım tanıklar beyanlarında; iş yerinde gözlük bölümünde düzenli sayım yapıldığını görmediklerini, bu birimde çalışan sorumlu görevlilerin birbirleri yerine çalışabildiklerini, iş yerinde çok sayıda kamera bulunduğunu beyan etmişlerdir.

4. Muhasebeci, mali müşavir, hukuk ve ceza bilirkişisinden alınan 27.10.2014 tarihli raporda; katılanın defter ve belgelerinin Türk Ticaret Kanunu'na göre usulüne uygun olarak tutulduğu, ticari emtianın 1995 hesap yılı devirlerinin de, yani sanığın iş yerinde çalışmaya başladığı 17.05.2006 tarihinden önceki malların da 01.01.2006 tarihinden başlayarak sayıma dahil edildiği, doğru bir inceleme yapılabilmesi için sanığın şirkette çalışmaya başladığı 17.05.2006 tarihindeki gözlük sayısının tespitinin gerektiği, ancak dava dosyasına böyle bir sayım yapıldığına dair bir belgenin sunulmadığı, sonuç olarak sanığın şirkette çalıştığı dönemde üzerine atılı suçu işlediğine dair somut bilgi, delil ve ize rastlanmadığı belirtilmiştir.

5. Mahkemece, sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı değerlendirilerek, sanığın söz konusu şirkette gözlük bölümünde satış sorumlusu olarak çalıştığı, sanığın çalıştığı katta gümüş, altın, pırlanta ve saat departmanlarının da olduğu, bu bölümlerde çalışan kişilerin birbirlerine yardımcı olarak yürüttükleri, söz konusu katta çok sayıda kamera olduğu, güvenlik görevlilerinin olduğu, her akşam kasa sayımlarının yapıldığı, buna göre sanığın söz konusu gözlükleri kendisinin aldığına dair delilin bulunmadığı, sanığın atılı suçu işlediğini gösteren mahkumiyetini gerektirir güç ve nitelikte herhangi bir somut ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle temyize konu beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, iş yerinde eksik çıkan gözlüklerin sanık tarafından alındığına ve atılı suçu işlediğine dair delil bulunmaması nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli ve 2013/462 Esas, 2014/444 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,