Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/13497 K.2022/15277

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 29.01.2009 tarihli, 2008/15442 Esas ve 2009/196 Karar sayılı bozma ilamına konu Mahkemenin 20.06.2007 tarihli, 2007/118 Esas ve 2007/420 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünde sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 1 yıl 3 ay hapis ve 500 TL adli para cezasına hükmolunup tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, bu kararın sadece sanık tarafından temyiz edildiği, aleyhe temyiz istemi bulunmadığı ve sanık lehine olduğu halde, kurulan hükümde kazanılmış hak ilkesi hatalı uygulanarak 20.06.2007 tarihli ilk mahkumiyet hükmü yerine 13.05.2010 tarihli ikinci mahkumiyet hükmü esas alınarak 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,