Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/13557 K.2024/717

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.09.2011 tarihli ve 2011/6958 Esas numaralı iddianamesiyle sanık hakkında ikna suretiyle irtikap suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 250 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır. B. İstanbul Anadolu

6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2013 tarihli ve 2013/242 Esas, 2013/327 sayılı Kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 155 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ve 1.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ikna suretiyle irtikap suçundan dava açılmasına rağmen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyet kararı verildiğine, eksik araştırmaya ve hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir. 2.Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın eyleminin ikna ve icbar suretiyle irtikap suçlarını oluşturduğundan suçun vasfına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2004 yılı Mayıs ayından 2010 yılı Aralık ayına kadar Türkiye İş Kurumunda... Şube Müdürlüğünde Şube Müdürü olarak görev yapan sanığın, 2005 yılından itibaren...

Belediye Başkanlığı yetkilileri ile temasa geçerek kurum personelinin burada öğle yemeği yemelerini sağladığı, belediye tarafından kurum personelinden ek yemek ücreti istenmediği halde, kadro durumuna göre personelden ek ücret toplayıp, ayrıca kurumda staj yapan stajyer öğrencileri bu hususta tehdit edip, personelden statülerine göre çeşitli miktarlarda olmak üzere tahsil ettiği toplam 46.380,00 TL'yi uhdesinde tuttuğu kabul edilerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.Ancak. 1.2004 yılı Mayıs ayından 2010 yılı Aralık ayına kadar Türkiye İş Kurumu... Şube Müdürlüğünde Müdür olarak görev yapan sanığın, 2005 yılından itibaren...

Belediye Başkanlığı yetkilileri ile temasa geçerek kurum personelinin burada öğle yemeği yemelerini sağladığı, belediye tarafından kurum personelinden ek yemek ücreti istenmediği halde, kadro durumuna göre personelden ek ücret toplayıp, ayrıca kurumda staj yapan stajyer öğrencileri bu hususta tehdit edip, personelden statülerine göre çeşitli miktarlarda olmak üzere tahsil ettiği toplam 46.380,00 TL'yi uhdesinde tuttuğu kabul olunan somut olayda.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.2010 tarihli ve 2009/5-167-2010/70 sayılı kararında da açıklandığı üzere, icbar suretiyle irtikap suçunda mağdurun iradesini baskı altında tutmaya elverişli olmak koşuluyla, doğrudan doğruya veya dolaylı biçimde yapılan her türlü zorlayıcı hareketin icbar kavramına dahil olduğu, cebirin belli bir şiddete ulaşması, ciddi olması,

mağdurun baskının etkisinden kolaylıkla kurtulma olanağının bulunmaması gerektiği, kurum müfettişi tarafından yapılan disiplin soruşturması aşamasında beyanına başvurulan bir kısım stajyer öğrencilerin öğle yemeğini yemeseler bile ek ücret kesilmesi olayına karşı çıkmalarına sanık tarafından "öğle yemeği yemeyenler kendilerine başka bir staj yeri bulsunlar " şeklinde sözlerle tehditte bulunduğu nazara alındığında, öncelikli olarak suç tarihi itibari ile kurumda stajyer öğrenci olarak bulunan ve kendisinden yemek ücreti alınan şahısların tanık sıfatı ile ayrıntılı beyanlarının alınması,

sonucuna göre sanığın öğreti ve uygulamada kabul edildiği üzere yasanın öngördüğü anlamda icbar boyutuna varan bir davranışının bulunup bulunmadığının da karar yerinde tartışılması, icbar boyutuna ulaştığının tespiti halinde eylemlerinin zincirleme şekilde icbar suretiyle irtikap suçunu oluşturacağı, aksi halde eylemlerinin ikna suretiyle irtikap suçu kapsamında değerlendirilerek suç tarihi itibari ile olağanüstü zamanaşımı süresi dolduğundan düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabule göre de; sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR