Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/14237 K.2023/3286

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2013 tarihli ve 2012/423 Esas, 2013/183 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşları vb. tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 51 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis ve 70.000,00 TL adli cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2013 tarihli ve 2012/423 Esas, 2013/183 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 05.02.2018 tarihli ve 2015/647 Esas, 2018/587 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 167 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulamaması ve fazla ceza tayini nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2018 tarihli ve 2018/71 Esas, 2018/133 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kamu kurum ve kuruluşları vb. tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 167 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6.000,00 TL ve 35.000,00 TL adli cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafisinin temyizi, dosyanın yeniden incelenerek usul ve yasaya aykırı olarak verilen mahkûmiyet kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile temyiz dışı sanıkların, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, sanık ...'un ablası olan katılan ... hakkında temyiz dışı sanık ... ...'e aralarında herhangi bir alacak verecek meselesi olmamasına karşın ilamsız icra takibi yaptırdıkları, takip talebine katılanın adresi olarak sanık ...'un adresinin yazıldığı ve icra dosyasına ilişkin tebligatların sanığın bu ev adresine yapılarak aynı konutta ikamet etmemelerine ve katılanın bu adreste oturmamasına karşın temyiz dışı sanıklar tarafından tebliğ alınarak takibin kesinleştirildiği ve katılanı taşınmazının satıldığı, böylece sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiası ile hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Katılan beyanında, hakkında icra takibi yapan ... ...'i tanımadığını, ondan borç para almadığını, tebligatların yapıldığı adreste oturmadığını, Bolu ilinde oturduğunu beyan etmiştir.

3. Temyiz dışı sanık ... ..., 1996 yılında katılan ve sanık ...'e borç para verdiğini, ödenmemesi üzerine icra takibi başlattığını beyan etmiştir.

4. Dosya arasında buluna icra dosyasının onaylı örnekleri incelendiğinde " 15.12.1986 ev almak için benden alınan para vadesinde ödemediler ve icra yolu ile geri almak istiyorum" ibaresinin olduğu anlaşılmıştır.

5. Dosya arasında bulunan kolluk araştırma tutanağı ile katılanın 20 yılı aşkın süredir Bolu adresinde ikamet ettiği anlaşılmıştır.

6. Sanık ... ...'in aslında 1996 yılında borç para verdiğini ancak icra takip talebine yanlış yazıldığını beyan etmesine karşın, sanık ... borç paranın 1986 yılında verildiğini beyan etmiş, yapılan tebligatları çocuklarının katılana haber verdiğini söylemiş, ancak kendisine bir tebligat yapılmadığını, yapılmış olsa idi icra takibine itiraz bulunacağını söylemiştir.

7. Mahkemece temyiz dışı sanık ... ile katılan arasında herhangi bir akrabalık bağının olmadığı, takip talebinde katılan ve sanık ...'in T.C. kimlik numaralarının belirtildiği, her iki borçlunun adresi olarak da katılanın bu adreste ikamet etmemesine rağmen sanık ...'in adresinin gösterildiği, bu adrese çıkarılan tebligatların temyiz dışı sanıklar tarafından teslim alınarak takibin kesinleştirildiği ve katılanın taşınmazının satıldığı, böylece sanığın diğer sanıklarla birlikte hareket ederek bu şekildeki hileli hareketlerle kamu kurumu olan icra dairelerini aracı kılarak haksız menfaat sağlayarak atılı suçu işlediği kanaati ile hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2018 tarihli ve 2018/71 Esas, 2018/133 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,