Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/146 K.2023/7197

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2012 tarihli ve 2009/504 Esas, 2012/1192 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgeyi yok etmek suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 208 inci maddesinin birinci fıkrası,62 nci, 53 üncü maddeleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Sanığın denetim süresi içerisinde 21.01.2015 tarihinde işlediği kasten yaralama suçu nedeniyle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/177 Esas, 2015/194 Karar sayılı kararıyla kesin nitelikte verilen mahkumiyet hükmüyle birlikte işbu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.

3. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/553 Esas, 2015/850 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasına, özel belgeyi yok etmek suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 208 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın yüklenen suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına ilişkindir.

III.GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının kesinleştiği 14.12.2012 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 21.01.2015 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu belirlenmiştir.

2. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 tarihli ve 2013/830 Esas, 2014/502 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere.

5271 sayılı Kanun 231 inci maddesinin on birinci fıkrasına göre hükmün açıklanmasına dair kararda, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 nci 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 230 uncu maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi,

bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerekli olup, incelenen dosyada bu ilkelere uyulmadan hüküm kurulmuş olması, 1412 sayılı Kanun'un 308 inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamında hukuka kesin aykırılık hali olarak saptanmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/553 Esas, 2015/850 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,