Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/184 K.2023/3685

Şikayetçi Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekilinin, sanıklar hakkında kurulan hükmü temyiz hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yönünden; Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2016 tarihli ve 2015/316 Esas, 2016/600 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.01.2021 tarihli, 2016/384154 sayılı ve "Suça konu yer 02.11.2000 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan Bakanlar Kurulu kararıyla Tuz Gölü Özel Çevre Koruma Bölgesi (3.derece doğal sit alanı) ilan edilmiş olup, hükme esas alınan bilirkişi raporları suça konu yerin belirtilen özelliğini ve iddianame kapsamındaki eylemi karşılar nitelikte olmadığından, eksik ve yetersiz bu raporlara dayalı olarak beraat hükmü verilmesi, Kanuna aykırı olup hükmün bozulması" görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Şikayetçi vekilinin temyiz isteği; sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmü tesis edilmesi gerektiğine,

2.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanıkların atılı suçtan mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü "Sanıkların atılı suçu ısrarla reddetmeleri, dosyadaki deliller ile mahkememizce yapılan keşif sonrasında alınan bilirkişi raporunda 'Yapılan yapıların mevzuata aykırı olduğu ancak yapıların çevreye zararlı etkisi inşaat aşamasında olmuş olabilir ki bunu şuanda tespit etmek mümkün değildir. Çevreye kalıcı veya sürekli devam eden bir zararlı etkisi yoktur' şeklindeki bilgiler doğrultusunda sanıkların mahkûmiyetine yeterli herhangi bir delilin bulunmaması sebebiyle sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir."

2. Şikayetçi kurumun 73209981/752 sayı ve 23.09.2014 tarihli yazısı ile Tuzgölü Özel Çevre Koruma Bölgesi 3. derece doğal sit alanı içerisinde yapılan izinsiz faaliyetlerinden ötürü .... Nakliye Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi hakkında Ankara 2 Nolu Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Komisyonu tarafından 16.09.2014 tarihli toplantıda alınan 195 sayılı kararına istinaden suç duyurusunda bulunulması üzerine, sanık ...'nun sorumlu müdür ve yetkilisi olduğu,

sanık ...'ın işletme müdürü ve teknik nezaretçisi olduğu şirket hakkında 12.09.2014 tarihinde düzenlenen teknik inceleme raporu ile şirketin çalışma sahası olan özel çevre koruma bölgesi ve 3. derece doğal sit alanında kalan Kayacık Tuzlasında izin alınmadan 255 metrekare zemin oturumlu tek katlı beton zemin üzerine demir profil duvar ve çatısının sac kaplamak sureti ile sökülüp takılabilen, çatılı, 7 m yükseklikte traktör bakım atölyesi binası, 30 metrekare zemin oturumlu tek katlı beton zemin üzerine kurulmuş konteynır tarzında 3 metre yükseklikte tehlikeli atık depolama binası,

depolanmış tuz yığını etrafına 2,5 metre ile 6 metre yükseklik arasında değişen 2565 metrekare ticari amaçlı kuru tuz işleme beton saha ve burayı ihata eden istinat duvarı, 22.70 x 5 metre ebadında 2 adet, 5 x 10 m ebadında 8 adet olmak üzere derinlikleri ortalama 2 metre olan toplam 563 metrekare betonarme tarzda ticari tuz havuzları, tabi zeminde açılmış 30 x 60 metre ebadında 3 metre derinliğinde yere jeomebran sermek sureti ile doğal yoldan su toplamak ve ihtiyaç duyulan yerlerde harcanması düşünülerek 1800 metrekare tabii havuz yapılmış olduğu iddiasıyla sanıklar hakkında dava açılmıştır.

3. Sanık ... aşamalardaki savunmalarında, işletmede Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığınca atanmış teknik nezaretçi maden mühendisi olarak görev yaptığını, işletmedeki görevinin Kayacık Tuzlasının 3213 sayılı Maden Kanunu ve yönetmeliklere uygun çalışmasını ve işgüvenliği ve işçi sağlığı tedbirlerinin alınması uygulanması ile sınırlı olduğunu, şirket tarafından kendisine verilmiş müdür ya da temsilci görevlerinin bulunmadığını, dosyaya sunduğu ticaret sicil gazeteleri ile şirket yetkililerinin belli olduğunu, dava konusu inşaat faaliyetlerinin kendisi tarafından yapılmadığını, şirket bünyesindeki inşaat ekiplerince yaptırıldığını, işe başladığında inşaatların yapımına başlanmış olduğunu beyan ederek atılı suçlamaları kabul etmemiştir.

4. Sanık ... aşamalardaki savunmalarında, kendisinin şirketin sahibi ve yönetim kurulu başkanı olduğunu, sanık ...'ın işletme müdürü olduğunu, dava konusu müdahalelerin alınan izinler kapsamında yapıldığını beyan etmiştir.

5. Dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporları incelendiğinde, 3. derece doğal sit alanında izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunulduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Şikayetçi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Hazine vekilinin, 07.10.2015 tarihli duruşmada davaya katılma taleplerinin olmadığını beyan ettiği, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar hakkındaki hükmü temyiz hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

B.O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden 1.Sanık ...'ın Beraati Yönünden Tüm dosya kapsamından sanık ...'ın, ... . Nakliye Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nin inşaat faaliyetleri kapsamında ilgili kurumlardan izin alma hususunda görev ve yetkisinin bulunduğuna dair belge bulunmaması, Türkiye Ticaret Sicil gazetesi nüshalarından suç tarihinde işletmeyi temsile yetkili kişinin sanık ... olduğunun, sanık ... Tuncuy'ın savunmasında, şirkette teknik nezaretçi olarak görev yaptığını beyan etmesi karşısında, atılı suçtan beraatine karar verilmesinde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sanık ...'nun Beraati Yönünden Sanık ...'nun, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 25.07.2021 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Şikayetçi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2016 tarihli ve 2015/316 Esas, 2016/600 Karar sayılı kararırına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden

1. Sanık ...'ın Beraati Yönünden Gerekçe bölümünde (B-1) bendinde açıklanan nedenle Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2016 tarihli ve 2015/316 Esas, 2016/600 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanık ...'nun Beraati Yönünden Gerekçe bölümünde (B-2) bendinde açıklanan nedenle Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2016 tarihli ve 2015/316 Esas, 2016/600 Karar sayılı hükmünün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,