Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/14761 K.2024/1246

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılığa teşebbüs suçundan, 9 ay hapis ve 60,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerekliliği nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir.

3. Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2018 tarihli ve 2017/361 Esas, 2018/304 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılığa teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 9 ay hapis ve 60,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; yüklenen suçla ilgisinin bulunmadığına, bozma sonrası alınan beyanında uzlaşma talebinde bulunduğu halde tarafına herhangi bir talep iletilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyiz dışı sanık ...'ın asker arkadaşı olan katılanı arayarak dedesinden bir küp altın kaldığını satmak istediğini beyan ettiği, teyzesinin oğlu olarak tanıttığı ve ismini ... olarak beyan eden sanık ... ile birlikte katılanla buluştuklarında 100.000,00 TL'ye altınların satışı konusunda anlaştıkları, Kazım'ın bir adet altını numune olarak verdiği ve bir hafta sonra buluşmaya karar vererek ayrıldıkları,

katılanın kuyumcudan numune altının ederinin 80,00 TL olduğunu öğrendiği ancak gene de durumdan şüphelenerek ...'la ortak asker arkadaşlarını aramaya başlayınca içlerinden birinin bu yöntemle dolandırıldığını öğrenince durumu polise bildirdiği, alınan tertibat sonucu temyiz dışı sanık ...'ın yakalandığı, diğerlerinin kaçtığı, katılanın sanık ...'i kendisini ... ismiyle tanıtarak numune altını veren şahıs olarak tespit ettiği iddia ve kabul olunarak sanık hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Uzlaştırma raporunda, katılanın 2.300,00 TL olan zararı giderildiği takdirde uzlaşacağına dair beyanda bulunduğunun, telefonla görüşülen sanığın ödeme yapabileceğini beyan ettiğinin belirtilmesi karşısında, uzlaştırma işlemlerine devam edilmesi gerekirken suçu beraber işleyen sanıkların birlikte ödeme yapması gerektiği, temyiz dışı sanık ...'e ulaşılamadığı ve bu nedenle uzlaşmanın sağlanamadığı şeklindeki gerekçeyle usulüne aykırı düzenlenen uzlaştırma raporu esas alınarak mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2018 tarihli ve 2017/361 Esas, 2018/304 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,