Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/1496 K.2024/2457

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilrinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.3016 tarihli ve 2015/550 Esas, 2016/54 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, zararın bulunmadığına, sanığın kastla hareket etmediğine, bu nedenle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde katılan şirkette satış sorumlusu olarak çalışan sanığın, satacağı araç bedellerine mahsuben ve bir tahsil yetkisi olmamasına karşın elden aldığı paraları şirket hesaplarına aktarmadığı, almış olduğu bu bedellere ilişkin de sahte makbuzlar düzenleyerek verdiği iddiası ile açılan kamu davasında; sanığın savunmalarında aldığı paralara karşılık teminat olsun diye makbuz verdiğini ikrar etmesi, katılan şirket vekili beyanları, tanık ifadeleri ve tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçu işlediği kabulü ile hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

.Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 09.07.2014 tarihli ve 2014/2939 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2015 tarihli ve 2014/363 Esas, 2015/291 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyet hükmü, özel belgede sahtecilik suçundan da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verildiği,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı katılan vekilinin itiraz etmesi üzerine Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.09.2015 tarihli ve 2015/962 Değişik iş sayılı kararı ile itirazın kabulü ve kararın kaldırılmasına karar verildiği, bunun üzerine özel belgede sahtecilik suçu yönünden yeni bir esas numarası alınarak yargılamanın tamamlandığı anlaşılmakla, Tebliğname'deki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

1. 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçunda gerçeğe aykırı belge düzenleme olarak tanımlanan içerik (fikri) sahteciliğine yer verilmediği, yalnızca, "belgeyi sahte düzenleme" hareketine yer verildiği, içerik sahteciliğinde belgeyi düzenleyen olarak görülen kişi gerçek olduğu halde, belgenin içeriğinin gerçeğe aykırı olduğu ve maddede sadece taklit suretiyle sahte belge düzenleme veya gerçek bir belgede ekleme veya çıkarma suretiyle sahtecilik, başka bir deyişle maddi sahtecilik eylemlerine yer verildiği,

somut olayda şirkette vezne görevinde çalışan ve tek yetkili olan ... tarafından, sanığın isteği üzerine, sanık tarafından tahsil edilen ve kasaya girmeyen para için eski tarihli tahsilat makbuzları düzenlenmesi eyleminde, sanığın eyleminin "fikri sahtecilik" olarak kabul edilmesi gerektiği ve bu nedenle bu makbuzlar yönünden suçun unsurlarının oluşmadığı, sanık tarafından...'e verilen sahte makbuzun aslının ise dosyada olmadığı anlaşılmakla;

belgede sahtecilik suçlarında suça konu evrakın aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdiri Mahkemeye ait olup suç konusu...e verilen belge aslının getirtilerek incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, bu gözlem sonucunda gerekçeli kararda aldatıcılık niteliğine sahip olup olmadığının tartışılması ve belge aslının kanun yolu merciinin denetimine olanak verecek şekilde dava dosyası arasında bulundurulması,

belge aslının temin edilememesi hâlinde ise Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2003 tarihli ve 232/250 sayılı kararında açıklandığı üzere onaysız fotokopi niteliğinde olup suret belge özelliği taşımayan belgelerin hukukî sonuç doğurmaya elverişli nitelikte olmadığı da gözetilerek sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kabule göre de; kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.3016 tarihli ve 2015/550 Esas, 2016/54 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,