Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/1515 K.2021/8569

Suçtan zarar gören kurum adına vekilinin dosya içerisinde yer alan 11/02/2016 tarihli dilekçesindeki katılma talebi konusunda herhangi bir karar verilmemiş ise de; 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi gereğince hükmü temyiz yetkisi bulunan müştekinin aynı Kanun’un 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek; sanığın temyiz isteminin hükmün esasına, katılan vekilinin temyiz isteminin ise vekalet ücretine hasren olduğu belirlenerek yapılan incelenmede;

Suçun 5237 sayılı TCK'nin 53/1-a maddesinde belirtilen kamu görevinin üstlenilmesi yetkisinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen, sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığın mahkumiyetine karar verildiği halde kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,