Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/15297 K.2024/5646

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2015 tarihli ve 2012/1075 Esas, 2015/304 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2015 tarihli ve 2012/1075 Esas, 2015/304 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 22.05.2017 tarihli ve 2015/12252 Esas, 2017/11201 Karar sayılı kararı ile "sanıkların eyleminin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2018 tarihli 2017/609 Esas, 2018/454 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir. B. Sanık ... müdafinin temyiz isteği; Asliye Ceza Mahkemelerinin görevli olduğuna, eksik inceleme sonucu sanığın mahkumiyetine hükmedildiğine, sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ...'yi kullanmakta olduğu telefondan arayan şahsın kendisini polis olarak tanıttığı, katılana borcu nedeniyle hakkında tutuklama kararı bulunduğunu söyleyerek tutuklama kararının kalkması için para yatırmasını istediği, katılanın ise sanık ...'ın hesabına 2.400,00 TL yatırdığı anlaşılmıştır. 2. Sanık ... savunmasında; arkadaşı olan sanık ...'ye isteği üzerine kredi kartını şifresiyle birlikte verdiğini, katılanın dolandırılması olayı ile bir ilgisinin olmadığını beyan etmiştir. 3. Sanık ... savunmasında; arkadaşı olan sanık ... Ayabakan'dan aldığı kredi kartını arkadaşı olan sanık Mahmut Becel'e verdiğini, katılanın dolandırılması olayı ile bir ilgisinin olmadığını beyan etmiştir.

4. Hakkındaki mahkumiyet hükmü kesinleşen sanık Mahmut Becel savunmasında; sanık ... ile arasında husumet olması nedeniyle sanığın kendisine iftira attığını, sanık ...'den kredi kartı almadığını beyan etmiştir. 5. Mahkemece, sanıkların savunmaları, katılan beyanı, banka dekontları uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin rapor ve tüm dosya kapsamı itibarıyla sanıkların eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın aşamalarda değişmeyen inkara yönelik savunması ve sanığın bu savunmasının sanık ... tarafından da doğrulanması karşısında; sanık ...'ın mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden, delillerin takdirinde hataya düşülmek suretiyle beraati yerine mahkumiyetine hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2018 tarihli 2017/609 Esas, 2018/454 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,