KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/15391 E., 2024/13890 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Kasım 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2018/70 E., 2018/522 K.
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Katılan ...'ın iş yeri komşusu olan sanık ... ile görüştüğünde mesleki yeterlilik belgesi almak için, katılan ...'ın 485,00 TL parayı sanığın yanında çalışan ...'ya verdiğini beyan etmesi, diğer katılanlar ve müştekilerin sanıkla görüşmedikleri de gözetildiğinde, kendileri adına parayı ...'ın verdiğini; zincirleme suç hükümlerinin uygulanması için aynı anda, tek bir fiille ve birden fazla katılana yönelik hileli hareketlerde bulanarak haksız menfaat temin etmiş olması gerektiğine göre, sanığın, katılan ...'e yönelik hileli hareketlerle ve aynı anda tek bir haksız menfaat temin ettiği dikkate alınarak, TCK 43/1-2 maddesinde öngörülen zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurmak suretiyle fazla ceza tayini,
Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak ceza miktarı ve şahsileştirme hükümlerinin değerlendirildiği de gözetilerek yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/15391, K. 2024/13890, 25 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama