Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/15633 K.2021/8341

Katılanın uzlaşma teklifini kabul etmesi üzerine uzlaştırmacı tarafından sanığa telefon ile ulaşılmaya çalışıldığı ancak ulaşılamadığı, uzlaştırma bürosu tarafından sanığın bilinen en son adresine davetiye gönderildiği ancak tanınmadığı gerekçesiyle iade edildiği, sanığın MERNİS adresi araştırılmadan taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı şeklinde rapor düzenlenmiş ve uzlaşmanın gerçekleşmediğine ilişkin bu rapor esas alınıp sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de.

Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği’nin 29. maddesinin 6. fıkrasındaki ''Uzlaştırmacının uzlaşma teklifinde bulunacağı şüpheli, sanık, katılan, mağdur veya suçtan zarar gören ya da kanunî temsilcilerine iletişim araçlarıyla ulaşılamaması hâlinde açıklamalı uzlaşma teklifi büro aracılığıyla yapılır.

Bu işlem uzlaştırmacının, büroya başvurarak teklif formunu vermesi üzerine gerçekleştirilir'' şeklindeki düzenleme ile, Uzlaştırma Yönetmeliği ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca kendisine uzlaştırma işlemlerini gerçekleştirmek üzere dosya tevdi edilen uzlaştırmacının öncelikle uzlaştırma teklifi yapılacak ilgililere telefon, telgraf, faks, elektronik posta gibi araçlardan yararlanılmak suretiyle uzlaştırma teklifi yapmak üzere çağrı yapması,

şayet belirtilen şekilde çağrı yapılamaz ise bu defa uzlaştırmacının ilgili savcılık nezdinde kurulmuş uzlaştırma bürosundan uzlaşma teklifi yapılmasını talep etmesi gerektiği, böyle bir taleple karşılaşan büronun da muhatabına ulaşamaması durumunda öncelikle muhatabın bilinen son adresine tebliğ yapması,

tebligatın iade gelmesi durumunda bu defa muhatabın mernis adresinin tespitini yaparak tebligat parçası üzerine adresin MERNİS adresi olduğu ve 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca işlem yapılmasını belirterek tebliğ yapması gerektiği gözetilmeden, düzenlenen usulüne aykırı uzlaşma raporu esas alınarak yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması,