Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/15773 K.2024/1976

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 21.Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2013 tarihli ve 2013/247 Esas, 2013/660 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 ve 51 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

2. Ankara 21.Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2013 tarihli ve 2013/247 Esas, 2013/660 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 06.06.2017 tarihli ve 2017/1366 Esas, 2017/13570 Karar sayılı kararı ile sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Ankara 21.Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2019 tarihli ve 2017/643 Esas, 2019/120 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 51 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, yerel mahkeme kararının haksız ve gerekçesiz olduğunu, katılanın aracı ekspertize götürdükten sonra aldığını, araç üzerinde inceleme yapılmadığını, müvekkilinin üzerine atılı suçu işlediğine dair somut bir delil olmadığını beyan ederek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın, sanığın sahibinden.com isimli internet sitesi üzerinden verdiği araç satışı ilanına göre beğendiği aracı almak üzere Ankara'ya geldiğini, sanığın tanımadığını söylediği ekspertiz firmasına götürerek aracı muayene sonrası almaya karar verdiğini, aracın devrini aldıktan sonra aracı bakıma götürdüğünde aracın kilometresinin düşürüldüğünü öğrendiğini, sanığın daha önce de başka kişileri aynı şekilde dolandırdığını öğrenerek şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturmada; sanığın mezkur internet sitesini kullanarak 117.000 km olan aracı 65.000 olarak katılana satıp üzerine atılı suçu işlediği iddia olunmuştur.

2. Sanık savunmasında, arabanın yaklaşık 3-4 aydır kendilerinde olduğunu, aracın ekranında görünen kilometreyi yazarak ilana koyduğunu, ekspertize gittiklerinde araca baktıklarını, hasarlı durumuna göre indirim yapıp aracı sattığını, kilometresini kendisinin indirmediğini, nasıl yapıldığını da bilmediğini, katılanın kendisine ulaşmadığını, ulaşması halinde arabayı geri alabileceğini beyan etmiştir.

3. Bozma üzerine sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosya uzlaştırma bürosuna tevdi edilmiş ancak uzlaşmanın sağlanamadığı yönünde rapor düzenlenmiştir.

4. Mahkemece, sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği kabulü ile mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinde gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 21.Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2019 tarihli ve 2017/643 Esas, 2019/120 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,